YALNIZIM

YALANCI KALABALIKLARDA 
________________________________________________________
.




Vesselam

Issız kalabalıklar içinde yalnızlığın çığlığını yudumluyor musunuz hiç. Asık çehreler taklitçi çokluklar, arkası kesilmeyen ölüm, gasp, hapis, çete, şehit ve emperyalist dört çekerli siyonlar ve hormonlu dindarlıklarımız… Peki bu hodkâm kalabalıklarda ömrün nasıl ışık hızında dibe vurduğunun farkında mısınız?

Ben unutuyorum ara ara kendimi ve savruluyorum adeta lodosa kapılan teneke parçası gibi gürültü çıkara çıkara. Farkında bile değilim muhteşem senfoni ve ihtişamlı orkestranın verdiği nağmeden. Mısralarla haykırıp hüzünleniyorum dörtlüklere yaslanarak; şiirlerimin kaygılı, mısralarımın hakikati haykıran tahammülsüz çırpınışlarıyla…

Dökülüyorum yaprak yaprak düşündükçe gerçek musikiyi, kavruluyorum. Ne bir taş olabiliyorum öksüz çocuklarının sığınacağının temeline; ne de bir damla yaş olabiliyorum merhametin kucağına. Dökülüyorum kelimelerle patır patır. Haksızlıkların verdiği ıstırap, umursamazlıklar, aymazlarlar derin acı veriyor. İkna edemezsiniz, aptalları, zaman hırsızlarını mısralarla haykırışlarla. Yalnızım ve yorgunum.

Şakağıma husumet kaçıyor tezatlar parıltısında. Nereye ve ne zamana dek bu kaypaklıklarda yürümek? İkiyüzlü bir koşturmaca ki; hedef sahte, dava telaffuzları bozuk, secde egzotik… Ya siz, siz neler düşünüyordunuz sâhi, tuzum kuru diyorsanız Allah feraset ve basiret versin.

Sessiz yığınların, kuru kalabalıkların arsızlığını, kalemşorların müşküllü zekâlarını ve Anadolu kokan mert yüreklerin sahipsizliğini, yalnızlığını dert ettiniz mi hiç? İnsan kalabilme çabalarınızı hak namına tebliğ- irşad için mi koşturdunuz mu, yoksa asrın putperestlerine parya mı oldunuz. Tebliğ lisandan ziyade, lisan-ı hâlden beslenir kardeşim. Kur’an ahlâkı bulunmayan tarafgirlikler, kirliktir ve hakikati görmezden gelmek, hakikatte haysiyet fukaralığıdır vesselam.

Yalnızım

Yalnızlık taht kurmuş ufkum kapkara
Ümitsiz değilim ama yalnızım
Dertlerim depreşti yazdım dağlara
Poyrazla katmışım kuma yalnızım

Kayboldu hamiyet öksüz değerler
Vicdan pazarında kasvet yayarlar
Makama rütbeye boyun eğerler
Çıldırıp çıkmışım dama yalnızım

İnsanlık kof mevta suskunlar sızım
Din iman pazarda her renkten izim
Yığın arsız kalabalık ıssızım
Çokluklar yığmışım ama yalnızım

Ne çok ıstırap var ne çok hıyanet
Duygu lâtifeler kızıl kıyamet
Cerbezeyle savaş hakkı beyanat
Fetvayı celbettik mim’e yalnızım

Sokak alev alev sokak çok rahat
Ben suçlu ben güçlü benim kabahat
Ecel kervanımda sayıyor saat
Sabrı yazıyorum muma yalnızım

İnfak secde riya riyadan beter
Namaz tokuşturur namazsız yatar
Hücreler isyanda yeter be yeter
Sormayın sitemin kime yalnızım

Ömer Ekinci Micingirt


__________________________________

Ne Kadar

Ne kadar samimisin 
Ne kadar hazır 
Ne kadar gözlerin nemli 
Ne kadar emânete sadık 
Ne kadar sevginin kaynağına vakıfsın 
Ne kadar gözyaşların yeşerttin 
Ne kadar huzur yudumladın teslimiyet çeşmesinden 

Ne kadar cesaretin var 
Ne kadar korkaksın 
Ne kadar derununda sır birikti 
Ne kadar sırrı fâş ettin, muhâbbet fidelerini kuruttun 
Ne kadar zulanda kin biriktirdin 
Ne kadar aptalsın ne kadar avam 
Ne kadar yol kat ettin, ebedi hüsrana düşünerek 
Ne kadar palyaçolar gibi maske taşıdın 
Ne kadar yârine ve yarına koştun 

Ne Kadar
Ne kadar yalnızsın ne kadar kalabalık 
Ne kadar ıstırabın izleri var alnında 
Ne kadar gönül/vicdan tınını inlettin 
Ne kadar ilhâm deryasında yüzdürüldün 
Ne kadar sükûtu kovaladın arsız sokaklarda 
Ne kadar yürüdün orjinal seherlere 
Ne kadar âşk liyâkat var huy bestelerinde 
Ne kadar yorgun bitkin mahzun Mecnûn divânesin 
Ne kadar yeşil, ne kadar kırmızısın 
Ne kadar başını koydun ümmetin toprağına 

Ne kadar
Ne kadar kulaklarında Gazze’nin çığlıkları 
Ne kadar Mursi ne kadar Sisi oldun kanlı sokaklara
Ne kadar kara iklimin elmas yüzlü çocuklarıyla ağlaştın 
Ne kadar nefes nefese hû çektin inançsızlık şöleninde 
Ne kadar derbeder ne kadar belirsizsin ne kadar renksiz 
Ne kadar sen senle hemdem olup gökkuşağı yüreğini ıslattı 
Ne kadar havf ve recâ işaretleri izleyerek beklenen ufka yürüdün 
Ne kadar gerçeğin musikisine mâtem tutup hissiyatın renklerini aksettirdin 

Ne kadar
Ne kadar nefsin rüzgârında savruldun 
Ne kadar büyük terhisi düşleyip gıpta ettin 
Ne kadar yitirdiklerini bir Fatiha uzunluğunda öptün 
Ne kadar şehit mezarlarında yetim çocukların titrek gözlerine fer oldun 
Ne kadar uyudun ve ne zaman uyanacaksın Micingirt 
Ne kadar ve ne zaman!

Ömer Ekinci Micingirt
-------------------------------------


İstemem 

Yelken açtım yalnızlığa kederden 
Hüzünlüyüm başka soru istemem 
Sevinç tasa belki yazı kaderden 
Gül kokmayan pembe moru istemem

İzzet nerde kelimeler pek arsız 
Müntesipler ıstırapsız duyarsız 
Saat bozuk yelkovanlar ayarsız
Dudak büken şaşı körü istemem

Gözyaşlarım tek sermayem tâatim 
Mecnun gibi vâhta geçti sıhhatim 
Sarsılıyor bir nefeslik hayatim 
Şâirlikmiş alın geri istemem

İstemen ben fakat lâkin amalı
Sokağım ben yırtık sırtı yamalı
Câmi önü kovalıyor hamalı
Sağır vicdan dilsiz sürü istemem

Dost bağına pür edeple girilir 
Tevazuuyla rızasına erilir 
Riyâ haset gösterişler sorulur 
Kulluk yeter başka yeri istemem

Ömer Ekinci Micingirt

_________________________

   İletişim : micingirt@hotmail.com   




Yorumlar - Yorum Yaz